सोमवार, ३१ डिसेंबर, २०१८

नवीन वर्ष , नवीन संकल्प !!

बघता बघता २०१८ वर्ष संपलंही. आता नवीन वर्ष, नवीन संकल्प साठी सर्वांनी जोमदार तयारी पण सुरु केली असेल. नव्याची नवलाई संकल्पा बाबतीत न होवो याच सर्वांना शुुभेच्छा !! नववर्षाभिनंदन


रविवार, ९ डिसेंबर, २०१८

राजगड : बहुतेकांस अपरिचित ईतिहास

आजपर्यंत राजगड बद्दल खूप ऐकलं होतं. गडांचा राजा, राजांचा गड हे तर आपण लहानपणापासूनच ऐकत आलोय. पण काल एक पुस्तक वाचतांना राजगड विषयी नवीनच माहिती मिळाली. पुस्तकाचे नाव हवाई मुलुखगिरी आणि लेखक मिलिंद गुणाजी. मिलिंद गुणाजींबद्दल काय बोलू.. त्यांचे प्रत्येक पुस्तक मी अनेकदा वाचलंय. हवाई मुलुखगिरी बद्दल बोलायचे तर यात मिलिंद यांची ओघवती भाषाशैली आहे आणि यातली छायाचित्र घेतली आहेत शिवसेना प्रमुख मा. उद्धवजी ठाकरे यांनी.

या पुस्तकाच्या वाचनाने या पुस्तकात समाविष्ट केलेल्या किल्ल्यांबद्दल नवीनच माहिती मिळाली. राजगड बद्दलही तेच झाले. या किल्ल्याच्या बालेकिल्ल्याच्या मुख्य प्रवेशद्वाराच्या बुरुजाखाली अफझलखानाचे शिर पुरले आहे, अशी व तत्सम माहिती राजगड किल्ल्याच्या सदरात वाचायला मिळाली. राजगड बद्दलचे पुस्तकातील सदर या लेखात जोडत आहे. जरूर वाचा.

(जर तुम्ही ट्रेकर असाल तर हे पुस्तक तुमच्या संग्रही हवेच.)


सोमवार, १३ मार्च, २०१७

Connect The Dots - Rashmi Bansal

कनेक्ट द डॉट्स

आयुष्याचा एक आराखडा असतो हे सत्य आहे. एक विस्तृत आराखडा. आयुष्यातील प्रत्येक अनुभव, मग तो चांगला असो वा वाईट असो, तुम्हाला घडवित असतो. आजचे तुम्ही त्या अनुभवांचा परिपाक असता.  

एखादी अकल्पित भेट... 
ऐसपैस गप्पा...
मनात रुतून बसलेला एखादा लेख...
आयुष्याच्या प्रवासातील ही अनपेक्षित वळणं असतात. पण तीच तुम्हाला 'ध्येया'कड़े घेऊन जातात. 
तेव्हा मुक्त व्हा, बाहेर पडा, अधिकाधिक व विविध गोष्टी करीत रहा, अधिक शिका, अधिक अनुभव घ्या. आयुष्याच्या कॅनव्हासवर अनुभवांचे असंख्य बिंदू निर्माण करा. 

धीटपणाने, चमकदार शैलीत आयुष्याचं चित्र रंगवा... रंगांची निवड तुमची स्वतःची असू दया. एखाद्या कलाकृतीसारखे आयुष्यही निर्माण करा. 

ते सुंदर असू दया. त्यामध्ये आनंद उसळू दया. तुमच्या मनीचे गुज त्यातून प्रकट होऊ दया. 

--- रश्मी बंसल 
मुंबई, फेब्रुवारी २०१०  

गुरुवार, २३ ऑक्टोबर, २०१४

दिवाळी : तेव्हाची आणि आजची


पावसाळा संपल्यावर गणेश चतुर्थी, अनंत चतुर्दशी, पितृ पंधरवडा, नवरात्रोत्सव, दसरा व कोजागिरी आदी सण संपलेले असत. सहामाही परीक्षा पण संपलेल्या असायच्या आणि सर्वांना उत्सुकता लागायची ती वर्षातील अति महत्वाच्या सणाची- अर्थात दिवाळी...

लहानपणी दिवाळी जवळ येऊ लागली याची जाणीव करून द्यायची ती छानशी गुलाबी थंडी आणि दिवाळी पर्यंत हवेतील गारवा हळूहळू वाढत जाई. याबरोबरच घरात खमंग पदार्थांचा अरोमा पसरत असे. परीक्षा संपेपर्यंत काय चालू आहे हे पहायलाही परवानगी नसे आणि नजर चुकवून एखादा पदार्थ उचललाच तर आईचा जोरदार फटका बसे. "नालायका, नैवेद्य अजून दाखवला नाही आणि तुझं आधीच? अभ्यास कर गपचुप. मार्क कमी मिळाले तर फटाके रद्द."

दिवाळीच्या दिवसांत घरी आलेल्या सर्व वस्तूंना एक विशिष्ठ गंध आणि स्पर्श असायचा. उटणं, सुगंधी तेल, रांगोळी, पणत्या, साबण, फटाके, नवीन कपडे अशा या गोष्टींची यादीच असायची. साबण हा मोती चंदनच असायचा. हे सामान दिवाळी येईपर्यंत वारंवार बघायला खूप गंमत वाटे. एव्हाना सहामाही परीक्षा संपून दिवाळीची सुट्टी पडलेली असायची. दिवाळीचा गृहपाठ आणि दिवाळी अंक पटापट उरकले जायचे. ते एकदाचे फत्ते झाले की मग मोर्चा किल्ला बांधायला वळलेला असायचा. मातीची ती रंगीबेरंगी चित्रं, मन भरुन खेळायला मिळणारा चिखल, नरक चतुर्दशी पर्यंत उगवेल असं पक्कं मनात धरून किल्ल्यावर रोवलेली मोहरी ही सर्व धम्माल अजून आठवतीये.

नरक चतुर्दशी च्या आधीच अगदी वसुबारस पासूनच आमची दिवाळी चालू व्हायची. फार तर फार धनत्रयोदशी पर्यंत आकाशकंदिल लागलेला असे.

पहिल्या दिवाळी पहाट च्या आदल्या रात्री प्रत्येक दिवशी फटाके कसे फोडायचे याचे वर्गीकरण केले जाई. त्यात असायचे बाबा ब्राण्ड फुलबाज्यांचे पुडे, लवंगी व डांबरी फटाक्यांच्या माळा, भुईचक्र, नागाच्या गोळ्या वगैरे वगैरे. हे झाल्यावर मग गाढ झोप यायची. काहीच वेळात भल्या पहाटे जाग यायची ती क्षणाक्षणाला धडाडणार्या फटाक्यांनी. लगेच मग लागलीच उठून दात वगेरे घासून वेळ व्हायची अभ्यंग स्नानाची. भल्या पहाटे थंडी भरपूर असे आणि बाहेर मिट्ट काळोख. अशा वातावरणात आई उटणं लावायची आणि नंतर दिवाळीचा सर्वात खास विधी ऊरकला जायचा. अंघोळ झाल्यावर चिरांटू/ चिरांटे हे फळ पायाने फोडायला मजा यायची. ते फोडले म्हणजे आपण नरकासुराचा वध केला, असं आई सांगायची. या दिवशी एकदम शूरवीर असल्यासारखे वाटे. हे तर आजतागायत सुरुच आहे.

अंघोळ झाली की नवेकोरे कपडे घालायची मौज ती वेगळीच. मग आई औक्षण करायची. देवाला फराळाचा नैवेद्य दाखवला जाई आणि मग फराळाचा फडशा. एकत्र बसून फराळ व्हायचा आणि सोबत थट्टा-मस्करी.

भाऊबीजेच्या रात्री मी परिसरातील सर्व कंदिल पुन्हा पुन्हा न्ह्यायाळत असे आणि त्या फटाक्यांचा आवाज कानात आणि मनात साठवून ठेवत असे. कारण एकदा घरात गेल्यावर ते क्षण येण्यासाठी पुढील वर्षाच्या दिवाळी पर्यंत थांबावं लागणार, असं वाटे. अजून पण असंच आहे हे.

आता जग वेगात बदलतंय. सर्व काही ऑनलाईन झालंय, त्याचं स्वागतच आहे. हल्ली फराळ पण रेडीमेड मिळतोय. या सर्वांना माझा विरोध नाही. पण मूळचा निखळ आनंद, भाबडेपणा आपण विसरत चाललोय असं मला राहून राहून वाटतं. परस्पर भेटून आलिंगन देऊन शुभेच्छा देण्यात जो आपुलकीच्या स्पर्शाचा आपलेपणा आहे तो WhatsApp, SMS, email मध्ये नाही.

त्यामुळे जसजसं वय वाढतंय, तंत्रज्ञानाची प्रगती होतीये त्याप्रमाणे आपण सर्वच जण त्या लहानपणीच्या दिवाळी पासून दूर जात आहोत आणि या सर्व सद्यस्थितिमध्ये ती खोलवर रुतून बसलेली दिवाळी आणखी आठवत राहते.

शुक्रवार, ८ ऑगस्ट, २०१४

कबड्डी ला सुगीचे दिवस !

कबड्डी हा मुख्यत्वे महाराष्ट्रातील तांबडया मातीतला खेळ. हा खेळ दोन संघांमध्ये खेळला जातो. प्रत्येक संघात ७ खेळाडू असतात. हा खेळ सांघिक खेळ असून या खेळाची खास बात म्हणजे खेळादरम्यान आऊट झालेला खेळाडू परत जिवंत होऊन संघामध्ये सामील होऊ शकतो.

हा खेळ एवढा चांगला असूनही याला म्हणावी तशी पब्लिसिटी मिळाली नव्हती. नेमकं हेच काम प्रो कबड्डी लीग ने करून दाखवलं आणि हा खेळ स्टार च्या वाहिनीने भारतातल्या घराघरांत पोहोचवला. यावर्षी त्याचा पहिलाच सीजन चालू असून त्यात सध्या ८ संघ असून महाराष्ट्रातील २ संघ आहेत. हे लीग आता अल्पावधीतच विलक्षण लोकप्रिय झाले आहे व दिवसेंदिवस हे लीग पाहणार्यांची संख्या वाढतच आहे. हे सर्व बघता कबड्डी ला सुगीचे दिवस आले असं म्हणण्यास वावगं ठरु नये. अर्थात याचे श्रेय सर्व गुणी खेळाडू, कोचेस, लीग आणि स्टार वाहिनीची सर्व टीम यांना द्यायलाच हवे.

मंगळवार, २२ जुलै, २०१४

नेमेचि येतो.....

आज लोकसत्ता मध्ये एक मस्त कविता वाचली. त्यातले दोन सुप्रसिद्ध चरण...

सृष्टीचे चमत्कार


( श्लोक : उपजाति )
वैशाखमासी प्रतिवर्षि येती ,
आकाशमार्गी नव मेघपंक्ती ;
नेमेचि येतो मग पावसाळा ,
हे सृष्टीचे कौतुक जाण बाळा ।।१।।

पेरुनियां तें मण धान्य एक ,
खंडीस घे शेतकरी अनेक ;
पुष्पें फळें देति तरु कसे रे ?
हे सृष्टिचे कौतुक होय सारें ।।२।।


शुक्रवार, १८ जुलै, २०१४

Sarcasm at its best !

Yesterday Jeffrey Archer tweeted a photo of Mrs Tendulkar with himself and within few minutes it got favorited and retweeted thousand of times. I think this was sarcastic tweet for Maria Sharapova who said 'who is Sachin Tendulkar?' few days ago. Hope she viewed this tweet and got the answer now.

Attached pic- tweet of Jeffrey Archer dated 17th July, 2014.

हरवलेला तळमजला!!!

आज रविवार, १० मार्च २०१९. सकाळी सकाळी  व्हॉट्सऍपवर एक मस्त मेसेज आला. तो पोस्ट करत आहे. हरवलेला  तळमजला!!! श्री.अमुकमुक, अमुक बिल्डिंग, तळ...